Yume

Sinds begin dit jaar zijn in Brussel drie nieuwe brasserieën opengegaan, wat helemaal past bij het imago van een wereldse stad. Het gaat over ‘Bozar’ in het Paleis voor Schone Kunsten, ‘Park Side’ aan de Cinquantenaire en ‘Yume’ aan de Tervurenlaan. Ze zijn alle drie prachtig ingericht, laagdrempelig en betaalbaar. Brussel doet zijn faam als hoofdstad van de brasserie hiermee alle eer aan.

‘Yume’ is een realisatie van Yves Mattagne, Hij is de chef van het tweesterren-restaurant ‘Seagrill’ in het Radisson Hotel en wordt beschouwd als de beste viskok van België. Mattagne is trouwens niet de eerste grote chef die een tweede zaak begint. Over de naam is nagedacht: yume staat voor you en me, y en m zijn de beginletters van Yves en Mattagne en yume heeft ook een Japanse klank.

Als je richting Tervuren rijdt vanuit het centrum van Brussel, zie je aan de rechterkant – op nummer 292 - een stijlvol herenhuis liggen. Het dateert uit de jaren dertig en straalt de sfeer van art deco uit. Op de benedenverdieping stap je een brasserie binnen, met klassieke gerechten, het is een ‘brasserie chic’ maar de prijzen blijven gematigd. Op de eerste verdieping betreed je een groot salon met zeteltjes en lage tafels en in het midden een grote houten toog om te eten in Japanse stijl. Het is een ‘Asian Fusion Lounge’.

In de brasserie staan onder meer gerookte paling en zalm op de kaart, gestoofde varkenswangen, tonijntartaar zoals in de ‘Seagrill’ en natuurlijk ook een sappige Angus-steak. In de brasserie kun je een blik werpen op de open keuken en … heel speciaal op een speciaal soort grill: de robatagrill. Het is een toestel dat in Japan voor een meerwaarde zorgt.

Chef Yves Mattagne is voor zijn Japanse gerechten dan ook expertise en inspiratie gaan opdoen in het Verre Oosten. Aan de grote toog genieten we van de sushi’s en de sashimi’s, krokante tempura-gerechten, gegrilde garnaal en gemarineerde kippevleugeltjes. Er worden aangepaste wijnen bij geserveerd. Daarvoor zorgt een vrouwelijke sommelier: het is geen makkelijke opdracht om bij Japanse gerechten de juiste wijn te verzinnen. Maar… ze geeft met zwier en charme de juiste tips.

Yume hoort zeker bij de top van onze Japanse restaurants. Je kan er eten aan gemodereerde prijzen. Wie niet met grote honger aan tafel gaat, zoals ik deed, kan er verschillende gerechten proeven voor een 35 tot 40 euro. Wijn kan je drinken per glas.   

Alain Coninx
culinair jounalist

Tervurenlaan/Avenue deTervuren 292
1150 Sint-Pieters-Woluwe
T. 02 773 00 80
www.yume-resto.be

Gesplitste aankoop Vruchtgebruik - Naakte Eigendom: met mate gebruiken!

Ik kom regelmatig zelfstandigen tegen met een management-vennootschap die de aankoop van een beleggingsappartement overwegen waarbij de vennootschap het vruchtgebruik koopt en de naakte eigendom ten persoonlijke titel verworven wordt. Men is ervan overtuigd dat men zo minder belasting betaalt en geld uit de vennootschap haalt. Maar is dat ook zo wel? Men moet natuurlijk ook rekening houden met het feit dat de fiscus deze constructies met argus-ogen bekijkt.

Vroeger kende men de Brepols-doctrine. Deze stelde dat elke belastingplichtige het recht had om de minst belaste weg te kiezen, in de mate dat hij alle gevolgen van die keuze aanvaardde. Dit is nu achterhaald. Men kan nu stellen dat er een geldig economisch motief moet zijn. Dit is natuurlijk wel een zeer vage voorwaarde en de uiteindelijke interpretatie ligt dan bij de rechter. Als de constructie zo opgezet is dat zij overduidelijk negatief voor de vennootschap is - m.a.w. dat er belangrijke aftrekbare lasten gegenereerd worden waardoor de belastingdruk daalt - dan is ook vaak het economisch motief ver te zoeken en wordt er met vuur gespeeld! Als de fiscus dan oordeelt dat de kosten niet gemaakt zijn om belastbare inkomsten voor de vennootschap te genereren, dan kunnen de afschrijvingen bijvoorbeeld verworpen worden. En dan zijn wij nog helemaal niet thuis. Om op veilig te spelen zou dus de constructie (bepaling van de waarde van het vruchtgebruik en de duurtijd van het vruchtgebruik) redelijk opgesteld moeten worden, waardoor de voordelen eigenlijk al automatisch beperkt blijven. Hierdoor maakt de constructie eigenlijk zichzelf overbodig.

Bij een goede planning moet men er dan rekening mee houden dat de kosten bestaan uit de afschrijvingen en eventueel rente op leningen, maar dat er ook huurinkomsten zullen zijn. Men mag daarbij ook niet vergeten dat een inflatie van pakweg 2 tot 2,5% na 20 jaar betekent dat de huurinkomsten meer dan verdubbelen. Conclusie: met een hoog huurrendement zou een "normale" constructie na verloop van tijd uiteindelijk wel eens winstgevend kunnen worden. Het enige voordeel van de constructie is dan een uitstel van belasting. Ook vanuit dit standpunt dreigen de voordelen wel eens beperkt (of onbestaande) te zijn.

En dan kom ik nog even terug op het laatste punt: geld uit de vennootschap te halen. Wie mij kent weet dat ik vooral in vastgoed investeer, omdat ik dan hefbomen kan gebruiken. Met relatief goedkoop geld van de bank kan ik een investering doen waarvan het verwachtte rendement (som van meerwaarde op termijn en huurrendement op korte termijn) substantieel hoger is, waardoor ik een hoog "rendement op eigen vermogen" wil bekomen. Met andere woorden, ik leen wat ik kan krijgen... en heb dus geen weinig of geen kapitaal van mijn vermogen nodig. Deze techniek laat mij dus eigenlijk ook niet toe om geld uit de vennootschap te halen, of toch niet op een zo interessante wijze. Ik moet natuurlijk wel altijd een minimum aan eigen inbreng doen, want anders spelen de banken niet mee, maar ik stel vast dat dit dan eerder ten persoonlijke titel dient te gebeuren, want hiermee moet ik de waarde van de naakte eigendom financieren. Zonder eigen, private middelen kan dus een opsplitsing tussen vruchtgebruik en naakte eigendom al niet gerealiseerd worden.

Mijn conclusie: ik zal niet beweren dat een dergelijke constructie per definitie oninteressant is, maar ik denk wel dat zij minder interessant is dan zij aanvankelijk lijkt. Een beslissing met gevolgen gedurende 20 jaar dient wel overwogen te zijn, en dat is de boodschap die ik wil meegeven. Als afsluiter nog even dit: een krediet aangegaan door een vennootschap voor de verwerving van de naakte eigendom is een investeringskrediet, en geen woonkrediet onder de toepassing van de wet op de Hypothecaire Kredieten van 1992. Ook hierbij dient stilgestaan te worden.

Peter Wolters
onafhankelijk financieel adviseur

PERSARTIKEL
10 landen waar u beter geen vastgoed bezit

In België blijven we ervan gespaard, maar in steeds meer landen kelderen de vastgoedprijzen nog altijd. In welke landen dalen de vastgoedprijzen het meest?

Lees meer