Libidospray

Non est vivere, sedere vita est. Het leven is niet ‘het in leven zijn’, en ook niet ‘overleven’, maar gezond zijn. De nakende stormloop van de oudste generatie babyboomers – oudere vijftigers en jonge zestigers – op de na-loonfase van hun leven legt ongemeen grote aandacht op wealthcare en healthcare.
De G-spots van de ‘medioren’ zijn geluk (of op zijn minst de illusie van geluk), geld (overmatig aanwezig: de huidige vijftigers beheren naar schatting 35 à 40 procent van de besteedbare welvaart in België) en gezondheid. Dat de oudere babyboomers leven aan hun jaren willen geven, is intussen genoegzaam geweten, maar ze zijn meer dan voorgaande generaties erop gebrand om ook jaren aan hun leven te geven!
De realiteit is dat de meerderheid van de medioren in hun onmiddellijke omgeving geconfronteerd wordt met zorgwekkende, vaak dreigende gezondheidsproblemen en is dan ook stellig van plan om, eenmaal met pensioen, hun lichaam nauwlettend in de gaten te houden. Voor de farmaceutische industrie was de steeds toenemende levensverwachting al goed nieuws, omdat het aandeel zorgwekkende zieken in 2015 ruim één derde hoger zou liggen dan in 2000. Maar nu komt er een ruime groep kapitaalkrachtige mensen bij, afgemat door de hypercompetitieve ‘ratrace’ en vastberaden om op een gretige manier het laatste kwarteeuw van hun leven op te vullen. ‘Gretig’ hoeft niet noodzakelijk geïnterpreteerd te worden als een onbezonnen, alles ontziende consumptiedrift; voor de medioren betekent ‘gretig’ het leven verregaand beleven, zonder de nadelen van een al te liederlijke consumptiestijl [onbezonnen eten, weinig bewegen, aandachtluiheid ten overstaan van het milieu …] te willen onderschatten. Er is een verscherpt toezicht op het eigen lichaam, met een gezonde en welwillende belangstelling voor gezondheidsdiagnose en ziektepreventie. Doe-het-zelf wordt in dit opzicht dan ook een belangrijk en onmiskenbaar uitgangspunt: op het Internet zijn handleidingen voor zelfdiagnose van de lichamelijke (en psychische) conditie zeer in trek, vooral bij veertigers en vijftigers. Maar ook elektronische bloeddrukmeters, membraannanometers en zelfs de vertrouwde weegschaal (met ingebouwde onderstem) vinden probleemloos hun weg naar de eerste ‘zelfzorggeneratie’. Dit echter tot groeiend ongenoegen van geneeskundigen en paramedici, die lijdzaam moeten toezien hoe een mondige groep jonggepensioneerden de diagnose van hun huisarts in twijfel durven trekken omdat het Internet ook andere ziektebeelden en behandelingswijzen oppert. Hét kroondomein voor de farmaceutische industrie wordt echter die van de ‘lifestylepharmaca’: geen pilletjes, maar gels, koekjes, verstuivers, milkshakes, pleisters, druppels, kleding … kortom gemaksproducten, die op wetenschappelijke wijze voor zestigers de lichamelijke en geestelijke conditie van twintigers of dertigers beloven. Zo wordt veel verwacht van de (lichaamseigen) hormonale hongerstiller PYY3-36 en van een op gentechnologie ontwikkelde dikremmer, waarover het Amerikaanse Business Week stellig weet dat het nog vóór 2015 hogere omzetten gaat genereren dan die van potentieherstellers Viagra, Levitra en Cialis samen. En er zit meer in de pijplijn: algencosmetica, reisziekteblokkers, kopstemverjongende enzymen, energielolly’s en … de libidospray! Ook handig als bladluisverdelger, trouwens …

Herman Konings

Obligatierente en inflatie, en waar gaat dat naartoe!

Wij beleven weer speciale tijden. Wat moeten wij hiervan verwachten? Ik zou hier even aandacht willen besteden aan de obligatierente. Enige tijd geleden, en dat is nog niet zo lang geleden, stond de lange termijn rente (op 10 jaar) rond de 3%, en vandaag flirt deze met de 4%. Dit is niet gebruikelijk in een crisis-situatie, want wanneer het crisis is, dan moeten de mensen consumeren, en goedkoop krediet ondersteunt de consumptie. Renten stijgen meestal alleen maar wanneer inflatie tegen gegaan moet worden. Er is vandaag wel inflatie, maar die is niet overdreven, dus hier ligt niet de oorzaak. De reden ligt natuurlijk bij een speculatiegolf ten gevolge van minder fraaie financiële situaties van sommige Europese Landen, en het feit dat België stuurloos lijkt te zijn, en geen belangrijke initiatieven genomen worden om de overheidsfinanciën te saneren, bevordert niet de zaken. Als wij mogen hopen dat snel een regering de handen uit de mouwen steekt, dan zal waarschijnlijk die speculatiegolf gaan liggen, en mag verwacht worden dat de obligatierente naar een "normaal" (of een lager) niveau terugkeert. Ik stel wel vast dat de hypothecaire kredieten niet een dergelijke mate gestegen zijn, wat waarschijnlijk wil zeggen dat onze belangrijkste banken niet geloven dat deze opstoot lang zal duren.
 
De evolutie van de korte termijn rente is natuurlijk een ander verhaal. Na de crisis van 2000 - 2001 zakte de korte rente tot ongeveer 2%. Ongeveer een half jaar geleden stond deze op een historisch laag pijl van 0,6%. Nooit gezien! Bijna Japanse toestanden. Omwille van de speculatie zitten wij hier nu ook alweer op 1,6%, maar dat is nog steeds uitzonderlijk laag. Dit zie ik achteraf dus niet terug zakken, ik bedoel natuurlijk, wanneer de speculatiegolf voorbij zal zijn.
 
Maar laat ons toch nog even terugkomen op het belang van inflatie. De overheid wil inflatie ... maar niet teveel, natuurlijk: 2 tot 2,5% wordt ideaal geacht! Voor de overheid is inflatie "gratis" groei. Want aangezien de evolutie van de overheidsfinanciën uitgedrukt wordt in functie van het Bruto Nationaal Product, lijkt de schuldenberg automatisch iets kleiner bij inflatie. Maar een beperkte inflatie stimuleert ook de economie. Als u iets wilt kopen, en morgen wordt het duurder, dan koopt u vandaag. Maar indien u denkt dat het morgen niet duurder zal zijn, of misschien zelfs goedkoper, dan wacht u. En dat laatste is niet goed voor de economie.
 
Met vastgoed is dat eigenlijk juist hetzelfde. Indien u investeert in vastgoed en u doet dat met een krediet, dan zal door de inflatie de waarde van uw vastgoed al minstens nominaal stijgen, terwijl de waarde van uw schuld reëel zal dalen. Dit is dus gratis rendement! U moet alleen maar geduldig zijn. En omdat op een langere periode, de economie een nominale groei heeft hoger dan de inflatie, krijgen wij ook reële groei. Wij worden dus allemaal rijker, en dit schept de basis voor ook een reële waardestijging van het vastgoed, wat de uitleg is van de historische gemiddelde stijging van rond de 5% per jaar over een langere periode. En daarom mogen wij ook vertrouwen hebben dat deze evolutie nog niet ten einde is. Hier past dan ook de gekende uitspraak: "Time is Money". Weet dat een rendement van 5% een verdubbeling van uw kapitaal betekent op 15 jaar.

‘Vastgoedprijzen niet overdreven’

In verhouding tot de huren en de inkomens zouden de Belgische huizen momenteel vijftig procent te duur zijn, schreven sommige kranten. Maar volgens Philippe Janssens van het in vastgoed gespecialiseerde studiebureau Stadim kunnen die kranten niet lezen.

Het is de OESO die het zegt. 

Janssens: "Helemaal niet. De OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) noteert dat de huizenprijzen met respectievelijk 60 en 50 procent méér gestegen zijn dan de huishuren en de inkomens. Dat is iets anders dan stellen dat de prijzen overdreven zijn. Bovendien is 1980 een heel slecht jaar om als referentiebasis te nemen. In sommige landen was de economische crisis al zwaar aan het huishouden, bij ons begon ze zich nog maar net te manifesteren. Het was een periode met ongelooflijke onevenwichten. Als je die als vertrekpunt neemt, hoef je niet verwonderd te zijn dat je ook sterk verschillende evoluties vaststelt. 



Concluderen dat de prijzen overdreven zijn, is te kort door de bocht? 

Janssens: "Veel te kort door de bocht. Kijk, vastgoed moet je bekijken als een soort eeuwigdurende obligaties: als de reële rente daalt, stijgt de prijs van de obligatie. Dat is ook zo met het vastgoed. Welnu, in 1980 kenden we rentetarieven van rond 13 procent! Die zijn intussen fors afgenomen en daardoor zijn de vastgoedprijzen relatief even fors gestegen.



Maar misschien zullen zelfs overtrokken berichten wegen op de prijzen? 

Janssens: "Welnee. Er wordt zoveel nonsens gelanceerd. Dat maakt mensen wel even argwanend, maar over een paar weken zijn ze dat allemaal weer vergeten. Pas op, ik zeg niet dat er niets kan gebeuren. Vandaag staat de rente heel laag, maar wij zullen niet beweren dat dat zo gaat blijven. Uiteindelijk is de bepalende factor voor de prijzen: het verschil tussen de (nominale) rente en de inflatie." 



Luc Baltussen
(bron: Knack)