Error showing flash-object.
NL |  FR |  ENG
Laat u geld renderen terwijl u met vakantie bent!
Alain Coninx

Via Lamanna

Via Lamanna is een concept met lekker Italiaans eten en drinken als uitgangspunt. Het geheel ligt in een kantoorgebouw aan de Louizalaan. Ik ben vooral aangetrokken door de wijnen die Pasal Mattens heeft geselecteerd. Hij heeft vroeger nog in de enoteca ‘Caffè Al Dente’ in Ukkel gewerkt. Hij heeft me geleerd eerst een glas topwijn te nemen daarbij een aangepast gerecht te kiezen.

Via Lamanna is groot! Je hebt keus tussen een gastronomisch restaurant en een brasserie. Er is ook nog tussen beide in een enoteca, met honderden wijnen tegen de muur en hoge tafels waar je een klein berecht kan bestellen. Ik heb het brasserie-gedeelte uitgetest. Een vrij grote ruimte, met donkerbruine leren zetels, een toog en twee tv-schermen aan de muur. De muziek is nadrukkelijk te horen, maar niet storend. Bij het buitengaan zie ik dat er zelfs een dj aan de knoppen van een vrij grote muziekinstallatie staat.

De Louizalaan die ter hoogte van nummer 233 op een autoweg gelijkt, biedt geen fantastisch uitzicht. Daarom richten we de blik op het interieur waar 2 blonde, jonge vrouwen een Brusselse air uitstralen. De handen strelen veelvuldig het lange haar. Mondain gedrag past helemaal bij deze zaak.

Als voorgerecht komt een ‘insalata di mare’ op tafel (18 euro). Een combinatie met verschillende schaaldieren, fris en smaakrijk. Daarna kies ik voor een pasta: penne met verse tomaten en basilicum. Klassiek, klassiek, klassiek, maar helemaal volgens de regels van de kunst. Op de kaart staan ook de vertrouwde ravioli, spaghetti alle vongole, orecchietti scampi, pollo al rosmarino en grigliata di pesce. Allemaal tussen de 16 en 25 euro. In het gastronomisch restaurant liggen de prijzen een tiental euro’s hoger.

De brasserie-wijnkaart biedt kwaliteit en boezemt door de reputatie van Pascal Mattens vertrouwen in. Er staat een verrassende witte Terre Nere 2009 op de kaart, gemaakt van Siciliaanse druiven die op de Etna hun smaak hebben gekregen (29 euro). Ik heb ook een boon voor de Chianti Classico 2007 van Brolio (39 euro) .

In de verschillende zalen lopen jonge, bijzonder vriendelijke meisjes en jongens rond voor de bediening. Het valt me meer en meer op hoe ze in de Brusselse horeca-wereld hun best doen om Nederlands te spreken. Dat loopt niet altijd even vlot, maar de intenties worden geapprecieerd. Eén van de serveersters komt zich zelfs excuseren als ze niet alles in het Nederlands kan uitleggen.

Voor we buitengaan krijgen we nog een toegang tot de winkel met Italiaanse specialiteiten. Eén product valt me op: de Culatello di Zibello. Niet goedkoop maar de beste Italiaanse ham die ik ooit heb gegeten!

Via Lamanna
Louizalaan 233
1050 Brussel

www.vialamanna.com

Via Lamanna
Via Lamanna
Via Lamanna
Via Lamanna
Via Lamanna
Via Lamanna

Peter Wolters

 

Het Hypothecair Woonkrediet

  Graag zou ik eens dieper ingaan op het woonkrediet in België. Deze kredietvorm wordt in België geregeld door de Wet op de Hypothecaire Kredieten van 1992 en zijn correcties van 1998. Zonder te overdrijven, ben ik ervan overtuigd dat wij in België de beste wetgeving ter wereld hebben.

Ik kan mij niet voorstellen waar elders klanten beter beschermd zijn. De banken zijn natuurlijk iets minder enthousiast over deze wetgeving, maar daar heb ik weinig medeleven mee. Zij hadden het vroeger maar minder bont moeten maken! Zo goed als klanten beschermd zijn op het vlak van woonkredieten, zo ontbreekt in dezelfde mate elke wetgeving op het vlak van investeringskredieten. Dit heeft soms tot gevolg dat wanneer een zelfstandige een onroerende aankoop doet waarvan een gedeelte privé is en een gedeeltelijk zakelijk, hij of zij dan geconfronteerd wordt met totaal verschillende kredietdelen. Ik wil niet pessimistisch zijn over investeringskredieten, want het is niet overal even erg, maar ik ben overtuigd dat de meesten niet beseffen wat zij getekend hebben!
 


De hoger vermelde wetgeving had tot doel om in eerste instantie het aanbod van de diverse banken te harmoniseren en vergelijkbaar te maken. Hierdoor kan de consument in essentie op zijn 2 oren slapen. Dit wil echter niet zeggen dat er toch nog met een aantal zaken best rekening gehouden wordt.
 


De duurtijd van het krediet:
Veel mensen schrikt lenen op lange termijn nog steeds af, "want het wordt dan allemaal zo duur." Bij de bepaling van de duurtijd speelt ook de fiscaliteit een belangrijke rol. Men moet beseffen dat wanneer men leent voor de enige eigen woning, dat men nooit meer zo goedkoop geld zal vinden, en dat de fiscale voordelen met de tijd alleen maar interessanter worden.
 


De hoogte van het krediet:
Hier is mijn advies in elk geval niet te weinig, of zeker niet te juist, te lenen. Zeker nieuwbouwprojecten riskeren dan al eens duurder uit te vallen, en als dan de reserves te beperkt zijn, kan dat tot grote problemen leiden. Het is dan beter "iets te veel te lenen", en dit eventueel te compenseren door iets langer te lenen om op deze wijze de maandelijkse lasten niet te hoog te laten oplopen.
 


De hoogte van de hypothecaire inschrijving:
Een woning in waarborg geven via een hypotheek kost geld, en daarom bieden banken hun goede klanten soms de mogelijkheid om een gedeelte van het krediet te beschermen met een mandaat. De bank heeft dan het recht, wanneer zij denkt dat het nodig is, om een bijkomende hypotheek te nemen. De rekening wordt dan natuurlijk naar de klant gestuurd. Men moet echter beseffen dat voor kleinere kredieten de besparingen minimaal zijn, en dat een beperkte hypotheek ook een beperking van de fiscale voordelen kan betekenen.
 


Het type rentevoet:
Ik stel vast dat de meeste klanten geen uitleg krijgen van hun bankier over de gevaren (of het ontbreken van gevaren) van bepaalde soorten rentevoeten. En dan kiezen de meesten al snel voor een vaste rentevoet. Als consument dient men echter te beseffen dat een bank geen sociale instelling is, en dat zij de zekerheden die zij biedt doorrekent. Daarenboven is vandaag de periode met gunstige vaste rentevoeten al weer een tijdje "verleden tijd". Het doel van deze keuze moet tot doel hebben om de laagste gemiddelde rentevoet te vinden, gekoppeld aan de nodige zekerheid. Om deze reden vind ik vandaag een jaarlijks variabele rentevoet dan ook geen optie. Een ander punt is ook dat 20, 25 en 30 jaar langs de ene kant zeer lang is en dat er ondertussen veel kan gebeuren. Indien men een krediet met een vaste rentevoet wil aanpassen, dan betaalt men steeds wederbeleggingsvergoedingen, ook voor de minste aanpassing. Bij kredieten met variabele rentevoeten is dat niet altijd het geval. Een variabele rentevoet verhoogt dus ook de soepelheid van het krediet ... wat ook geld waard is!



De Aanvullende verzekeringen:
Vooral de grootbanken verbinden kortingen aan het afsluiten van een overlijdensverzekering. Ik stel vast dat veel consumenten al dermate blij zijn met de toekenning van het krediet dat zij daarna eender wat tekenen en dat zij dus totaal niet kritisch zijn over de aangeboden verzekeringen. Ik kan alleen maar vaststellen dat enkele grote namen overlijdensverzekeringen aanbieden waarvan de premies tot 50% hoger zijn dan het beste aanbod op de markt. Even rekenen is dus de boodschap! Ook de brandverzekering wordt vaak verplicht gemaakt. Het is natuurlijk een evidentie dat men zijn woning verzekert, maar ook hier kunnen de voorwaarden aardig verschillen. Ik betaal liever iets meer voor mijn krediet in de wetenschap dat ik dan mijn woning beter kan verzekeren, want als ik ooit een belangrijk schadegeval zou hebben (en dat is de reden waarom men zich verzekert) dan is die gemiste korting op dat krediet soms al snel gerecupereerd. Het is een eigenschap van gebonden organisaties (zoals bankagenten ten opzichte van hun werkgever) om misbruik te maken van hun positie om een totaalpakket te bieden dat niet competitief is. Dit is de realiteit. Mijn boodschap is dus ook om hier de nodige tijd te steken in vergelijken, en dan kan vastgesteld worden, dat kleine renteverschillen niet noodzakelijk voordelig zijn.


Peter Wolters
onafhankelijk financieel adviseur


Vastgoedprijzen stijgen opnieuw in 2010

PERSARTIKEL
Vastgoedprijzen stijgen opnieuw in 2010

Het jaar 2009 werd gekenmerkt door dalende vastgoedprijzen, vooral voor de duurdere villa's. Deze evolutie zet zich niet voort tijdens 2010: voor alle types vastgoed stegen de prijzen opnieuw.

Lees meer ...