Restaurant Selecto

Bistro's zijn aan een heropleving toe. Vooral in grote steden zie je nieuwe, kleine restaurantjes opduiken. Brussel kon natuurlijk niet acherblijven. In de buurt van de Vismarkt, aan de Vlaamse Steenweg ging enkele maanden geleden 'Selecto' open.

Het is een bistro van de nieuwste generatie: er wordt minder geld besteed aan het interieur dan aan de keuken. Ik vind het een uitstekende evolutie, want ten slotte gaat het toch over wat er op het bord ligt. Jonge chefs doen hun best om te werken met mooie producten waarmee ze creatieve, hoogstaande gerechten maken. Voor die aanpak is ook een nieuw woord uitgevonden : bistronomie, een samentrekking van bistro en gastronomie.

De bistro heeft een lange traditie in Frankrijk en dan vooral in Parijs, waar de doorsnee burger al een paar eeuwen buitenshuis gaat eten, met een kritisch oog en een goed ontwikkeld smaakpalet. Bistro is eigenlijk een Russisch woord, het betekent 'snel'. Voor een snelle hap op hoog niveau moest je dus in een bistro zijn. 'Selecto' is een bistro van de 21ste eeuw. Het interieur baadt in zwarte tinten met contrasterende witte lampen, houten tafels zonder linnen tafellakens en een toog. Er hangt  een sfeer van losse soberheid.

's Middags kan je er lunchen voor 18 euro. 's Avonds zijn er twee formules : je kiest een voorgerecht, een hoofdgerecht en een dessert voor 38 euro of twee gerechten voor 32 euro. Uit de 5 voorgerechten kies ik een risotto 'carnaroli' met Bouchot mosselen, broccolischeuten en inktvisbeignets. De bereiding van een risotto leert je veel over de chef. Deze zit juist: smeuïg met een diepe smaak van de zee. Als hoofdgerecht krijg ik een stuk griet met geplette Charlotte-aardappelen, pijpajuin, geconfijte trostomaatjes, handgepelde garnalen en een mousseline met Gentse mosterd. Het valt op dat de chef zich een gastronomisch imago wil aanmeten door op zijn kaart de producten met herkomst te vermelden. Dat staat mooi en... op het bord ligt kwaliteit.

De porties zijn niet al te groot, dus neem ik nog een dessert: een moelleux met zwarte chocolade, gel van Earl Grey en vanille-ijs à la minute. De chocolade mist bitterheid, maar het ijs is inderdaad supervers gedraaid. Waar vind je dat nog?

Er is een beperkte wijnkaart, met veel Frankrijk en een beetje Italië en Spanje. Ik hou van een verfijnde Chianti Classico, maar deze valt wat tegen. Zeker als ik er 37 euro moet voor betalen. Er zijn ook wijnen per glas te krijgen, dat lijkt mij een meer aangewezen keuze.

'Selecto' is een bistro van de nieuwe stijl. Je kan er gastronomisch eten met een beperkt budget, de sfeer is los, de bediening innemend. De beperkte kaart en de aandacht voor de goede producten boezemen me veel vertrouwen in.

Alain Coninx
culinair jounalist

Selecto
Vlaamse Steenweg 95
1000 Brussel
T. 02 511 40 95

Vanaf wanneer wordt het interessant om een patrimoniumvennootschap op te richten?

  Dit is een vraag die mij met een zekere regelmaat gesteld wordt. De gedachte achter deze vraag is
meestal fi scaal, maar ik zie meestal andere belangrijkere redenen om een vennootschap op te richten.
Wanneer men vastgoed persoonlijk bezit, valt dit onder de personenbelasting... waar men in principe geen meerwaarde-belasting kent, en waar de werkelijke inkomsten niet belastbaar zijn. Daar tegenover staat dat kosten ook niet aftrekbaar zijn (tenzij forfaitair in het kader van de handelshuur), maar aangezien men investeert in vastgoed met het doel winst te maken, kan men toch stellen dat de belasting op inkomsten uit vastgoed relatief laag zijn. Ik besef dat mijn argumenten voor deze stelling enorm vereenvoudigd zijn, maar de conclusie is wel correct. Daarentegen zijn onder de vennootschapsbelasting alle inkomsten per defi nitie belastbaar (ook meerwaarden) en alle uitgaven per defi nitie aftrekbaar, wat maakt dat de belasting (indien de investering de verwachte rendabiliteit haalt, uiteindelijk een stuk hoger zal liggen.

Dat wil zeggen dat redenen om een vennootschap op te richten belangrijk genoeg moeten zijn om dit
nadeel te compenseren, en dat deze dus elders gezocht moeten worden!

Successierechten kunnen een reden zijn. Als je op een gevorderde leeftijd gekomen bent, zonder
erfgenamen in rechte lijn, dan kunnen de successierechten hoog oplopen, en dan kan er hier meer
te verdienen zijn dan men aan vennootschapsbelasting moet betalen. In mijn ogen is dit dus zelden
een reden voor de successieregeling tussen ouders en kinderen (waar de successierechten afgetopt
zijn tot 27% en waar de vennootschapsbelasting in principe 33% bedraagt). Ik besef ook dat dit “kort
door de bocht is”, maar als dit probleem opgelost moet worden, dan zijn er andere technieken die
eenvoudiger en effi ciënter (minder duur) zijn. Daarbij wil ik nog even onder de aandacht trekken dat het
oprichten van een vennootschap mogelijkheden tot successieplanning opent, maar dat dit op zich nog
geen successieplanning is!

Het behoud van controle over zijn patrimonium lijkt mij dan wel weer een valabel argument. Niemand
heeft zin “om zich te vroeg uit te kleden voor het slapengaan”. Schenkingen regelen is goed voor de
successierechten, maar gegeven is gegeven! En daarbij wil men toch zeker zijn dat men voldoende lang
kan blijven genieten van de vruchten van zijn arbeid.

Het samenhouden van een (groot) patrimonium is dan nog een ander argument. Door het feit dat kinderen deelbewijzen erven van een patrimonium-vennootschap vergemakkelijkt de continuïteit van het beheer en het behoud van het patrimonium. Indien de kinderen rechtstreeks mede-eigenaar worden van een belangrijk vastgoed, kan het zijn dat dan pas de problemen beginnen.

Mijn conclusie is dat men hiermee voorzichtig moet zijn (= met mate gebruiken) en dat het gepast
of ongepast gebruik hoofdzakelijk een feitenkwestie is. Er zijn op dat vlak weinig algemene geldende
regels. Men mag ook niet vergeten dat er vaak andere technieken zijn die eenvoudiger een bepaald doel
kunnen bereiken.


Peter Wolters
onafhankelijk financieel adviseur

Bevolking groeit dubbel zo snel in Brussel

De bevolking groeit in Brussel meer dan dubbel zo snel als in de rest van het land. Dat blijkt uit bijgewerkte bevolkings-cijfers die de FOD Economie pas publiceerde. In de loop van 2008 nam de Brusselse bevolking toe met net geen 2 procent. In Vlaanderen bedroeg de groei 0,8 procent, in Wallonië 0,6 procent.

Lees meer ...